Cicuttini  2010 Privacy Policy Terms of Use

            

Welkom op de website van de familie Cicuttini!

Met deze website willen wij jullie informeren over hoe de adoptieprocedure tot nu toe is verlopen en waar het traject ons in de toekomst zal brengen.

 

Weblog 2011

08 januari 2011, P&R
De eerste week van 2011.
Allereerst wensen wij iedereen uiteraard (nogmaals) een heel gelukkig, liefdevol en gezond 2011. Wij hebben het, voor ons natuurlijk heel bijzondere, 2010 op een mooie wijze uitgeluid. Traditioneel wordt er op 31 december altijd oliebollen gebakken bij Tante Grady. Dus rond een uur of elf zijn we daar naartoe gegaan. Wel even goed gewaarschuwd dat de pan met olie heel, heel heet en gevaarlijk is. Op gepaste afstand keken ze hoe het deeg in de pan ging. Dat zag er lekker uit, dus ze hadden al snel hun eerste oliebol geproefd. Ze vonden het allebei heerlijk. Jorian en Marissa gingen naar buiten om wat vuurwerk af te steken. Uiteraard wilden zij ook mee, dus Papa is met ze naar buiten gegaan om naar het vuurwerk te kijken. Met de handen diep in de zakken (het was nogal fris) stonden ze rustig te kijken hoe het een en ander werd afgeknald. Ze hebben wel gevraagd of ze dat ook mochten doen, maar toen we uitlegden dat ze daar nog te klein voor waren, accepteerden ze dat gewoon. Na een tijdje wilden ze weer naar binnen want ze hadden het koud. Snel weer een oliebol naar binnen en wat drinken om daarna te gaan spelen. Janik was beneden heel leuk bezig met gereedschap en een werkbank. Mirka was met Marissa, Jorian en Milo naar boven gegaan. Na een tijdje ging ook Janik naar boven. Helaas was het boven niet zo'n succes, ze hadden met z'n allen de boel overhoop gehaald. Mama en Rik hebben even opgetreden, de boel werd weer opgeruimd, tijd om naar huis te gaan voor een middag slaapje want vanavond zou het heel laat worden. Ze hebben allebei ongeveer anderhalf uur geslapen. Geen wonder, ze hebben zoveel indrukken te verwerken, zeker in deze maand. Om een uur of vier hebben we ze gewassen een aangekleed want we gaan naar Opa en Oma omdaar Oud en Nieuw te vieren. We hebben geprobeerd om uit te leggen wat dat is, maar we denken niet dat ze het echt begrepen hebben. Voor hun is het gewoon weer iets leuks met de familie. Ze vertelden wel dat ze straks bij Opa en Oma "klein gingen slapen" om daarna "groot vuurwerken te gaan kijken". Tot een uur of acht hebben ze lekker gegeten (o.a. van de salade waaraan ze zelf hadden meegewerkt, augurk en zilveruitjes klein snijden) en gedanst op de muziek van Michael Jackson. Daarna brachten we ze naar bed. Ze lieten zich vrij gemakkelijk in de pyjama hijsen, maar van slapen kwam niet veel. Dat is natuurlijk niet gek. Het is reuze spannend en ze willen alles meemaken. Janik was heel moe, maar dan vecht hij juist extra tegen de slaap. Hij hield Mirka wakker en als ze wel een beetje in slaap vielen waren er weer de luide knallen van het carbit. Niet echt handig, die Kamper traditie.Om ongeveer half elf heeft Mama ze weer uit bed gehaald want ze slapen toch niet. Tegen twaalf uur werd de Champagne tevoorschijn gehaald. We gingen aftellen. Ze keken met grote ogen en hadden geen idee wat er ging gebeuren. Toen Papa de Champagne liet knallen en iedereen elkaar begon te kussen, wisten ze helemaal niet wat er aan de hand was. Mirka vond het wel leuk en gaf iedereen een hand en zei "Gefeliciteerd".Janik sloeg een beetje dicht. Hij wilde zelfs Papa geen kusje meer geven. Na een tijdje trok hij weer bij. Zeker toen het vuurwerk aan alle kanten te zien was. Wat een perfect hebben Opa en Oma. We konden van alle kanten over Kampen en over de Ijssel richting Ijsselmuiden kijken. Echt heel mooi! Ze hebben nog wat kinderchampagne gedronken en keurig geproost, daarna de jassen aan. We gaan naar huis om nu "groot te gaan slapen". Ze vonden het geen probleem. Kushandjes, doeoeoeg, tot morgen! Ze hebben heerlijk geslapen, van half twee tot ongeveer half tien. De volgende ochtend praatten ze natuurlijk enthousiast over het mooie vuurwerk,het aftellen en dat Papa de Champagne ging openen.

Op Nieuwjaarsdag hadden we weer wat leuks op het menu staan: met de familie van Ommen naar het Kerstcircus in Zwolle. In een vrij koude tent bij de Ijsselhallen zaten we in de loge. Met een zak popcorn in de hand hebben ze genoten van de acts met paarden, kamelen en acrobaten. Ze vonden het alleen niet leuk dat die man iedere keer met z'n zweep (op de grond)aan het slaan was. De clown vonden ze heel grappig. Ze keken wel even vreemd toen hij precies Mama uit het publiek pikte. Mama moest als een verliefd meisje en als een soort "Modelski" naar het midden van de piste lopen. Een ander slachtoffer uit het publiek moest haar huppelend een bloem aanbieden. De Clown tilde haar in de armen van haar nieuwe aanbidder. Mirka en Janik konden er wel om lachen. "Niet erg Mama" riep Mirka. In de pauze hebben Mirka en Janik een rondje mogen rijden op een kameel en een paard. We waren verbaasd dat Janik op de kameel durfde. Toch best wel groot en hoog is zo'n beest. Ze glunderden allebei terwijl ze de piste rond reden. Na de pauze kwam eerst de act met de tijger. Daar hadden ze toch wel ontzag voor. Daarna kwam de clown weer tevoorschijn. Niet te geloven, nu wordt Papa eruit gepikt. Hij moest virtueel gaan touwtje springen. Wel grappig, alleen rook de sok die als blinddoek werd gebruikt wel erg muf. Na nog wat acts met acrobaten en pony's was het afgelopen en gingen we naar de Wok-Inn. Ze hebben heerlijk gegeten en rustig gespeeld. Al met al weer een drukke dag, ze lagen pas tegen negen uur in bed. Gelukkig zijn ze meteen gaan slapen. Even na 8 uur werden ze weer wakker. 
We hebben ze lekker in hun pyjama rond laten lopen en ze hebben lekker gespeeld. Tussen de middag hebben we ze nog even op bed gelegd, want ze moeten echt bijtanken. Straks gaan we ook nog  naar de verjaardag van Leon. Helaas bleek Irma ziek op bed te liggen, dus Henk had het druk. Nou, we kwamen niks te kort hoor Henk, dus je hebt het gered. Aan Mirka konden we wel merken dat het misschien allemaal een beetje te veel was, deze dagen. Weer een huis vol met mensen, weer allemaal nieuwe gezichten en indrukken. Ze bleef erg bij ons hangen. Janik had een verkleedkist gevonden en heeft met allerlei leuke creaties rondgelopen. Hij hing op een leuke manier de clown uit. We zijn iets meer dan een uurtje gebleven, dat was lang genoeg. Ook aan Janik konden we goed merken dat het op was. Thuis pannenkoeken gebakken en daarna op tijd naar bed. We gaan ons opmaken voor normale weken, zonder al teveel afleiding. Tijd om ons "te vervelen".
                                                                   
                                                                                   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Snel naar het gastenboek:

 

 

Fix you- Coldplay

You're my home- Billie Joel

 

 Welkom op de website van de familie Cicuttini